من امروز تو اخبار شنیدم که رییس جمهور منصوبمان به عده ای  فرمودند باید تسهیلاتی ارائه داد تا مردم از تهران خارج شوند زیرا اگر زبانش لال در تهران اتفاقی بیفتد نمیتوانند مارا جمع کنند.و من با خود اندیشیدم که اگر زبانش لال اتفاقی بیفتد ما خودمان منها شده ایم دیگر چه نیازی است کسی بیاید تازه مارا جمع نماید؟

ایشان در ادامه اضافه کردند!(با لحن جناب حیاتی)به موقع از ما خواهش خواهند کرد که مهاجرت معکوس نماییم!و من از وقتی که اینو شنیدم به دلشوره افتادم و خدا خدا میکنم کار به آنجا نکشد نیست ما با ایشان رودرواسی داریم اگر خواهش بکنند که نمیشود روی ماهشان را زمین انداخت از طرفی هم از تهران نمیتوان دل کند خوب.قطعا یکی از دشوارترین مراحل زندگی تک تک ماها خواهد بود قرار گرفتن در این دوراهی.(یه دل میگه برم برم یه دلم میگه نرم نرم...)

ومن باز با خود فکر کردم که ای کاش زودتر به این فکر افتاده بودند.چرا؟زودتری که گفتم یعنی قبل از بازگشت آحاد ملت از سفرهای نوروزی.در این صورت خیلی کارها میشد انجام داد که کار به خواهش فرد دوم مملکت نکشد.مثلا میشد درهای ایران رو بست و این افرادی رو که بلاد کفر رو برای سفر انتخاب کردند دیگه به کشور راه نداد.بدین ترتیب با یه تیر دو نشون زده بودیم و یه غربال گری اعتقادی هم انجام شده بود و کار پلیس زحمتکش امنیت اجتماعی هم کاهش می یافت.لابد از اونجا کلی مانتو کوتاه تنگ هم سوغاتی آوردن دیگه.آخه اون وطن فروشی که بلند شده رفته ارمنستان کنسرت یه عده بیوطن دیگه، به چه دردی میخوره؟همون بمونه اونجا با لیلا فروهر محشور بشه بهتره.والا!

اصلا میشد همشونو با توپولف بفرستیم که دیگه با خیال راحت از صحنه روزگار محو بشن که بعدا هم نخوان از ناف لس آنجلس ایران ایران کنن و دردسر ساز بشن برامون.اموالشونم به نفع حکومت مصادره میکردیم و بعدها میشد مثلا به بسیجیان فعال هدیه دادشون.

حالا اونا هیچی همین عزیزانی که سفرهای استانی داشتن خوب لابد اونجایی که رفتن رو دوست داشتن که برای سفر انتخاب کردن دیگه.خوب ما هم دیگه تهران راهشون نمیدادیم .البته لوازم شخصی اینهارو مثل مسواک و حوله و شونشونو میفرستادیم به همون دیار براشون که کارمون غیربهداشتی هم نباشه.

حالا یه پیشنهاد درست ودرمون که میدونم تا حالا به ذهن هیچ مسئولی نرسیده.میگم خوب اگه تو ده ما کار بود که همه پسرای مش سلطانعلی دست ایالات محترمه رو نمیگرفتن بیان حواشی تهران آوارگی.برین اون بی پدری رو که میگن وام گرفته بره تو ده ما کارخونه بزنه بعد مثل ای کیوسان مغزش جرقه زده که خوب چه کاریه میرم شهرک غرب زمین میخرم به جاش مگه مغز خر خوردم بزنم تو کار تولیدو گیرش بیاریدو ازش خواهش کنید زمیناشو بفروشه برگرده اونجا کارخونه بزنه تا ده بیشتر ازین خالی نشه.منم به پسرای سلطانعلی خبر میدم برگردن خوبه؟

این دوستای ما چه گناهی کردن که چهار سال تهران درس خوندن و حالا برگشتن شهرشون خدمت کنن به مملکت اما یه سوال منطقی دارن.مگه تو فشم یا رستم آباد چند تا کلهم اجمعین موقعیت کاری وجود داره که یکیش نصیب اینها بشه؟تا حالا سوال ازین بامنطق تر دیده بودین تو عمرتون؟اونجاها هم اگه ایجاد اشتغال کنید این طفلکیا دوباره آواره غربت اینجا نمیشن.دستتون درد نکنه.

کارهای دیگه ای هم میشه کرد.مثلا همین فشار تورم خیلی هارو از اینجا فراری میده و عده ای  رو هم از گرسنگی میفرسته بهشت زهرا .این هدفمندی یارانه ها هم فکرکنم خوب چیزی باشه در راستای خالی کردن تهران اگه این مجلس انقدر گیر نده بهش و عملیش کنن.

یا اینکه اگه یه ذره دیگه هم از آزادی بیان و آزادیهای دیگه کاسته بشه حتما عده کثیری سر به کوه و دشت وبیابون خواهند گذاشت.

این مدارک دانشجوهای خیره سر رو هم اگه کار ترجمه و بقیه کارهای اداریش رو زودتر انجام بدیم خیلی خوبه.اینا که دارن میرن خودشون فرار بی مغزها میشن هرچی زودتر بهتر.تا حالا مگه سودی هم برای این نظام مقدس داشتن بچه مزلف های قرتی دردسرساز!

طرح بومی گزینی هم خوب چیزی بود به نظر من چرا ازشهرستان باید بلند شن بیان تهران که حالا بعدش زبونشونم دراز بشه کار و زندگی بخوان اینجا ازمون؟همون در کنار اقوام بمونن تو ولایتشون و ندونن امکانات یعنی چی اصلا خیلی بهتره.

پی نوشت:

برادر ما خودش رو کشت از یه منطقه شهرداری بره یه منطقه دیگه که به خونه نزدیک باشه روزی سه ساعت تو ترافیک نباشه نتونست.آخر مجبور شد خونه اش رو ببره نزدیک کار.من تازه فهمیدم نتونسته چون خوب خیلی کار ساده و پیش پاافتاده ای بوده و مدیران اصلا تمایل نداشتن اقدامی در این مورد انجام بدن چون بچه بازی بوده وگرنه ما توانایی داریم کارمندامونو بفرستیم یه شهر دیگه و اونجا به کارشون ادامه بدن.

من نمیدونم چرا هر کاری میکنم نمیتونم پست کوتاه بذارم.تازه الان کلی از حرفامو نزدم باور کنید.قبلا هم متوجه شده بودم که اگه موتورم روشن بشه آدم پرحرف و حوصله سربری هستم حالا دیگه مطمئن شدم.

این نوشته رو فقط تحت تاثیر نامگذاری امسال به نام همت مضاعف و اینها ممکنه یکی تا تهش بخونه.اگه تو یکی از اونهایی آفرین بر غیرت تو ایرانی سرفراز.واقعا انتظار ندارم تا آخر نوشته هامو بخونی شرمندم کردی.دمت گرم.